Wychowanie dziecka nakłada na Ciebie sporo pracy i myślenia o tym, co i jak powinieneś zrobić, aby Twoje dziecko wyrosło na mądrego, inteligentnego, umiejącego podejmować wyzwania i decyzje człowieka. [Monika Szadkowska, październik 2015].

Rodzicu!

Chcesz wychować samodzielnego, odpowiedzialnego, radzącego sobie z życiowymi wyzwaniami młodego człowieka?

W tym celu warto skupić swoją energię na poznanie i wdrożenie w codzienny proces wychowawczy 3 głównych zasad – filarów wychowania:

  1. konsekwencji w relacji z dzieckiem,
  2. dostrzeganiu w dziecku dobra,
  3. odróżnianiu zachowania od osoby.

Wokół tych filarów, traktując je jako podstawę tego, co i jak mówisz do dziecka, jak je traktujesz, czego od niego wymagasz stworzysz swój własny, skuteczny projekt wychowawczy. I będziesz odnosił sukcesy wychowawcze.

A po czym poznasz, że Twoja relacja z dzieckiem zmienia się na lepszą?

  • wprowadzone zasady uporządkują chaos w relacji Ty – dziecko, który dość często ma miejsce.
  • nauczysz dziecko brania odpowiedzialności za swoje decyzje.
  • spowodujesz, że Twoje dziecko nawet jak źle się zachowa, nie straci poczucia własnej wartości.

Główne filary wychowania

Po pierwsze to bycie konsekwentnym rodzicem. Konsekwencja jest podstawą wychowania, na niej budujemy rodzicielski autorytet i poczucie bezpieczeństwa dzieci. Jeśli dziecko wie, że rodzic spełni to co powiedział, daje to poczucie bezpieczeństwa, ufa rodzicowi. Jeśli nawet dziecko ma doświadczyć w sposób nieprzyjemny konsekwencji, to wie, że jej nie uniknie i zastanowi się, czy następnym razem „opłaca” mu się mieć nieładne zachowanie. Dziecko uczy się w ten sposób wybierania, dokonywania dobrych dla siebie zachowań. Jeśli rodzic ustala i informuje dziecko o tym, że jeśli do godziny 17 nie posprząta pokoju, casino online to ma zabrany na 2 godziny komputer, to dziecko podejmuje decyzję, czy woli zdążyć do godziny 17 i mieć przyjemność, czy nie słucha rodzica, ale wtedy nie ma dostępu do komputera. Istotą tego filaru jest konsekwencja rodzica – jeśli powiedział dziecku, jaki ma wybór, to musi sam się do tego zastosować. Często rodzice ulegają prośbom, namowom, krzykom i płaczom dziecka i ono nie ponosi konsekwencji swojego zachowania.

Konieczna jest więc praca nad własną konsekwencją, aby samemu stosować się do ustalonych przez siebie zasad!

Po drugie – dostrzeganie w dziecku dobra. Zauważanie dobrych zachowań i wiary którą zarażamy dziecko, że osiągnie w życiu sukces.

Mówienie o tym dziecku, dziękowanie dziecku za to, co zrobiło dobrze, dostrzeganie jego sukcesów, chwalenie.

To nie muszą być spektakularne sukcesy. Warto doceniać to co dobre z   danego dnia.

Jeśli dziecko przeważnie zapomina o spakowaniu plecaka a dziś to zrobiło – powiedz mu o tym, że to dostrzegłeś. Pochwal za    odstawienia talerza, za ocenę z pracy klasowej, zwłaszcza jeśli wiesz,     że dziecko włożyło dużo wysiłku w naukę.

Tak po prostu mów dziecku, że osiągnie w życiu sukces, że w niego wierzysz.

Dostrzegaj dobro w Twoich dzieciach.

Po trzecie na umiejętności oddzielenia osoby od jej zachowania.

Szanowny Rodzicu:

wszystkie dzieci są grzeczne, tylko czasem się źle zachowują!

Oddzielenie zachowania danego dziecka, postępowania, uczynków od niego samego jako osoby jest kluczowe w budowaniu poczucia własnej wartości.

Uświadomienie tego zmienia od razu język, jakim do dziecka mówimy. Zamiast „jesteś bałaganiarz” – co jest utożsamieniem osoby z jej zachowaniem, powiedz „zrobiłeś bałagan, posprzątaj proszę”. Zamiast „jesteś arogancki i złośliwy” – powiedz „nie podoba mi się twoje      zachowanie, jest złośliwe”.

Różnica w odbiorze jest kolosalna!

Wypróbuj to mówiąc do siebie „Jestem zły na dziecko”. A teraz powiedz: „Jestem zły na zachowanie mojego dziecka”.

Czujesz różnicę?

Pewnie tak, bo przecież kochasz swoje dziecko zawsze, bez względu na to, jak się zachowuje.

Zachęcam żebyś już od dziś, od teraz zmienił swoją relację z dzieckiem na lepszą ustalając zasady wychowawcze i będąc konsekwentnym rodzicem, który dostrzega w swoim dziecku potencjał i który umie odróżnić zachowanie od osoby.